Bir ülkenin devlet başkanı kaçırılıyorsa…
Orada sadece bir güvenlik zafiyeti yoktur. Orada devlet yerinde değildir.
Devlet Başkanı Nicolás Maduro’nun kaçırılması, bir kişiyle ilgili bir olay değil, bir sistemin iflas ilanıdır.
Devlet başkanı dediğin; Sadece bir koltukta oturan adam değildir.
Arkasında istihbaratı vardır, ordusu vardır, kurumu vardır, caydırıcılığı vardır.
Eğer biri çıkıp o devlet başkanını alıp götürebiliyorsa, sorun kaçıranlarda değil, kaçırılabilende ve onu koruyamayan düzendedir.
KİŞİ DEVLET OLURSA, DEVLET KAYBOLUR
Venezuela’da yıllardır olan buydu. Devlet, kişiye indirgenmişti. Kurumlar zayıflatılmış, sadakat liyakatin önüne geçirilmişti.
Her şey tek merkeze bağlanınca, o merkez sarsıldığında her şey çöker.
Maduro kaçırıldığında, aslında kaçırılan sadece bir kişi değildi.
Devletin itibarıydı. Devletin ağırlığıydı.
Devletin “dokunulmazlık” algısıydı.
GÜÇLÜ DEVLET KAÇIRILMAZ
Şunu net söyleyelim: Güçlü devletin başkanı kaçırılmaz. Kaçırılmaya kalkışılmaz bile. Çünkü güçlü devlet; Daha olay olmadan önler. Olduğu anda bedelini ödetir. Ve bir daha kimse aklından bile geçirmez.
Ama güç; sert cümle kurmak değildir. Mitinglerde bağırmak değildir.
Dış düşman masalları anlatmak hiç değildir. Güç; kurumdur. Caydırıcılıktır. Hukuktur ve nihayetinde akıldır.
TARİH DERS VERİR, ALANA
Maduro olayı,
Sadece Venezuela’ya ait bir hikâye değil. Herkes için bir uyarıdır.
Devleti kişilerle özdeşleştirirsen, kurumları zayıflatırsan, eleştiriyi düşmanlık sayarsan, sonunda devlet başkanın bile korunamaz hale gelir.
Sonra ne olur?
Komplo teorileri anlatılır. Dış güçler denir. Hikâyeler yazılır.
Ama gerçek değişmez: Devlet güçlü olsaydı, bu yaşanmazdı.
Maduro kaçırıldıysa, bu bir tesadüf değildir. Bu, yılların biriktirdiği
Bir devlet boşluğunun sonucudur.
Ve tarih şunu söyler: Devlet boşluk kaldırmaz.
Kurum yoksa, kaos gelir.